Drzewa naszej okolicy

Cis - drzewo długowieczne

Cis, choć o krótkiej nazwie, jest niezwykle ciekawym drzewem.

Zamiast liści ma igły, nie są one tak sztywne jak igły świerka bądź sosny, więc nie można się nimi pokłóć. Nie zawierają żywicy, więc gdy je rozetrzemy w palcach, nie pachną. Gdy cis rośnie w lesie, wygląda jak inne drzewa. Jednak  gdy przychodzi rosnąć mu na otwartej przestrzeni lub gdy wierzchołek młodego cisa zostanie zjedzony przez sarnę, cis przybiera formę dużego krzewu.

 

Igły i nasiona cisu są trujące! A jedyną jadalną częścią drzewa są czerwone otoczki (zwane osnówkami) nasion. Są one przysmakiem ptaków - zwłaszcza zimą w pobliżu cisu można spotkać kowaliki, kosy, kwiczoły i wielu innych ptasich smakoszy.

 

Drewno cisa było dawniej bardzo cenionym materiałem. Doskonale nadawało się na łuki, kusze i drogie meble, dlatego - w obawie przed jego całkowitym wyniszczeniem - objęto go ochroną. Miało to miejsce w XV wieku! A co za tym idzie, cis był pierwszym w Polsce gatunkiem chronionym. I choć mimo ochrony pozostało w Polsce niewiele cisów, wciąż są miejsca, gdzie można je oglądać na wolności, tak jak w Borach Tucholskich.

 

Cis jest drzewem długowiecznym - najstarszy cis w Polsce ma ok. 1500 lat i jest jednocześnie jednym z najstarszych Polskich drzew. Rósł na długo zanim powstał nasz kraj. Z cisu wykonana jest również najstarsza znaleziona rzecz zrobiona ludzką ręką - włócznia, która ma 150 tysięcy lat.

 

Przez swą długowieczność był uważany za drzewo święte. Nazywano go drzewem śmierci, drzewem bogów, drzewem życia. Z jego drewna produkowano trumny faraonów, symbolizował podróż do krainy duchów przodków. A dla niektórych ludzi był tak ważny, że nazywali się jego imieniem. I tak istniało starożytne królestwo Iberia - królestwo cisa, a dawni mieszkańcy Irlandii nazywali swą ojczyznę Wyspą Cisów.

 

 I aż trudno uwierzyć, że ta cała historia mieści się w trzech literach - CIS.

Autor: Marcin Siuchno

Źródło: Fot. Marcin Siuchno

Powiązane artykuły

Z historii (również naturalnej) latania

Z historii (również naturalnej) latania

28 maj 2013

My, ludzie od wieków marzyliśmy o lataniu. Patrząc na owady i ptaki zazdrościliśmy, dziwiliśmy się i niedowierzaliśmy. Aby w końcu spróbować podążyć za nimi w przestworzach.

WIĘCEJ >
Kodeks etyczny

Kodeks etyczny

03 październik 2010

1. Dobro Przyrody – w szczególności ochrona dzikich gatunków i ich siedlisk - jest nadrzędnym celem naszego działania.

WIĘCEJ >
Zazdrość. Drop Wielki

Zazdrość. Drop Wielki

29 grudzień 2011

Arystokrata wśród stepu. Ogromne ptaszysko. Największy w Europie. Jeden z najcięższych latających ptaków na świecie.

WIĘCEJ >