Parki Narodowe & Rezerwaty

Drawieński Park Narodowy

Został utworzony w 1990 roku Parku, jego powierzchnia wynosi 11441,34 ha, z czego pod ochroną ścisłą znajduje się 569,36 ha, ochroną częściową 10225,02 ha, a krajobrazową – 313,19 ha. Powierzchnia otuliny wynosi 40896 ha.

Wśród 20 jezior znalazły się m.in. jeziorka ubogie w składniki pokarmowe (dystroficzne) o czarnej, nieprzeniknkionej toni i piękne szmaragdowo zabarwione jeziora ramienicowe. Osobliwością jest głębokie, okolone lasami jezioro Czarne, w którym wody właściwie w ogóle się nie mieszają – jeziora, w których nie ma cyrkulacji wód to jeziora meromiktyczne.

 

W Parku stwierdzono 224 zbiorowisk roślinnych, z których warto wymienić chociażby wilgotne i świeże łąki, wrzosowiska, podwodne łąki ramienicowe w jeziorach, charakterystyczną roślinność źródlisk, skupienia włosieniczników w nurcie rzek, szuwary, mszary torfowcowe, torfowiska, mechowiska oraz lasy, które zajmują najwięcej przestrzeni (9188,89 ha).

 

Wśród lasów dominują żyzne i kwaśne buczyny, łęgi olszowe i olsy, a także bory sosnowe, grądy, brzeziny bagienne. Ważnym elementem szaty roślinnej są różnego typu torfowiska, powstające na zarastających jeziorach czy rozciągające się wzdłuż okresowo zalewanych dolin rzecznych. Torfowiska zajmują ok. 300 ha, rosną tu m.in. turzyca bagienna i nitkowata, rosiczki, żurawina, modrzewnica, bagno pospolite, przygiełka biała, bagnica torfowa, lilia złotogłów, kopytnik pospolity, wiciokrzew pomorski i zimoziół północny.

 

Jednymi z najcenniejszych roślin naczyniowych wśród stwierdzonych tu 924 gatunków są storczyk lipiennik Loesela oraz chamedafne północna. Niezwykle wartościowe są też gatunki rosnące na torfowiskach z fiołkami torfowym i mokradłowym, turzycą bagienną, rosiczką okrągłolistną i długolistną, bagnicą torfową, turzycą Buxbauma, narecznicą grzebieniastą. W Parku możemy też podziwiać piękne storczyki – kruszczyka błotnego, szerokolistnego i rdzawoczerwonego, stoplamki krwiste, szerokolistne i plamiste wspomnianego wyżej lipiennika. Rosną tu również: podkolan biały, listera jajowata, wawrzynek wilczełyko, dziewięciornik błotny, widłaki jałowcowaty, spłaszczony i goździsty, nasięźrzał pospolity, pomocnik baldaszkowy.

 

Wśród bezkręgowców stwierdzono m.in. 18 gatunków pijawek, 70 gatunków mięczaków, liczne owady: 47 gatunków ważek (pospolita świtezianka, liczna gadziogłówka, objęte ochroną trzepla zielona, straszka północna i rzadka iglica, nad torfowiskami zobaczyć można szklarki, pałątki, żagnicę torfowiskową i wielką, miedziopierś, przeniela, zalotki), 50 gatunków motyli (m.in. pawiki, admirały, żałobniki, ceiki, osetniki, wierzbowce, pokrzywniki, dostojka laodyce, kosternik palaemon, czerwieńczyk nieparek, przeplatka atalia, paź królowej, brudnica mniszka, poproch cetyniak), 49 gatunków kózkowatych (borodziej próchnik, tycz cieśla, pętlak pstrokaty, wonnica piżmówka). Najliczniejszymi kręgowcami są ptaki (169 gatunków). Występują tu m.in. bocian czarny, kania czarna i ruda, bielik, orlik krzykliwy, rybołów, jarząbek, puchacz, włochatka, gniazdujące w dziuplach nad jeziorami nurogęś i gągoł, trzmielojad, krogulec, kobuz, derkacz, żuraw, kszyk, samotnik, siniak, zimorodek, krętogłów, dzięcioł zielony i średni, pliszka górska, strumieniówka, zniczek, srokosz, czyż, krzyżodziób świerkowy.

 

Pośród 42 gatunków ssaków spotkać można pospolite (sarna, dzik, jeleń, lis, zając, bóbr, wydra, kuny, borsuk, łasica) i jedynie zachodzące – łoś, daniel, wilk, a nawet żubr. W rzekach i jeziorach występują minogi rzeczny i strumieniowy oraz ryby często spotykane także gdzie indziej, jak też gatunki zagrożone i rzadkie – troć wędrowna i jeziorowa, sielawa, sieja, certa, pstrąg potokowy, lipień, strzebla potokowa, głowacz białopłetwy. Wyginął łosoś – dziś wprowadza się go ponownie do głównych rzek Parku – Drawy i Płocicznej. Najczęstszymi płazami są żaby brunatnem kumak nizinny, ropucha szra i zielona, grzebiuszka ziemna. Z siedmiu gatunków gadów wymienić trzeba żółwia błotnego i gniewosza plamistego.

 

Zagrożenia to przede wszystkim kłusownictwo ryb, spływy kajakowe w sezonie lęgowym, zadeptywanie roślin i zbierane runa leśnego, zmiany stosunków wodnych.

 

Drawieński Park Narodowy

ul. Leśników 2,

73-220 Drawno

tel.: (095) 768 20 51

fax: (095) 768 25 10

Sekretariat: dpn@dpn.pl

Dyrektor: dyrektor@dpn.pl

www.dpn.pl

Autor: brak

Źródło: brak

Powiązane artykuły

Uwaga! Podloty!

Uwaga! Podloty!

08 czerwiec 2012

Idąc do pracy lub szkoły znalazłeś/-aś młodego ptaka, który "nie umie latać"?

WIĘCEJ >
Sztuka latania

Sztuka latania

11 maj 2012

Wiele ptaków jest niemal w ciągłej podróży. Godziny – a właściwie tygodnie szczytu przypadają każdego roku na jesień i wiosnę. Wówczas niebo nad naszymi głowami zapełnia się stadami Wielkich Podróżników.

WIĘCEJ >
Dokarmiać ptaki zimą czy nie?

Dokarmiać ptaki zimą czy nie?

03 grudzień 2013

Na to pytanie jest tylko jedna odpowiedź - tak! I choć wydaje się to oczywiste, można spotkać się z argumentami przeciwników dokarmiania ptaków zimą.

WIĘCEJ >