W lesie

Dzięcioł Czarny

Z dzięciołem lepiej nie zadzierać! Z Czarnym tym bardziej. W końcu to największy z naszych dzięciołów.

Wiedzą o tym wszyscy w lesie. Doszło do tego, że nawet rodzice czują respekt przed swoją dorastającą młodzieżą, która wciąż jeszcze nie jest świadoma siły swoich dziobów.

 

A te wkrótce będą jednocześnie młotkami, klinami, dłutami, lewarkami, heblami… Albo, w razie potrzeby, precyzyjnymi pincetami. Będą bębnić w drzewo (a czasami parapet!) z prędkością 15-20 uderzeń na sekundę. Ów werbel będzie się niósł w promieniu 3km!  

 

Jak ciężko pracujące dzioby – tak i charakter tych ptaków nie należy do najłatwiejszych. Dzięcioły raczej nie są sentymentalne, ani szczególnie wylewne. Jeśli już poddają się emocjom, to zapewne najbliżej będzie im do stanu wkurzenia. „Wkurzony jak dzięcioł!” – tak mówią zwierzęta w lesie.

 

Skoncentrowane, zadaniowe, wciąż czymś zajęte - po prostu nie mają czasu do stracenia. Gdy wiosną wykuwają dziuplę, bywa, że nawet na miłość trudno je namówić. Ona - woła, dwoi się i troi, praktycznie leży na gałęzi, gdzieś wysoko na drzewie. On w tym czasie, tuż obok, swoim wielkim dziobem rąbie drzewo! W najlepszym razie co i rusz spogląda w jej stronę – można by przysiąc, że poirytowany. W końcu (!) robi sobie przerwę – ale tylko na chwilę.

 

Dzięcioły nie dzielą włosa na czworo. Co innego drzewo… Gdzieś po drodze ewolucji przyjęły na siebie służbę lasowi i jego mieszkańcom.

 

Gdyby nie dzięcioły, wiele ptaków, a nawet mniejszych ssaków, nie miałoby gdzie mieszkać. To one dostarczają w lesie domów na rynek wtórny. Aż 3/4 naszych ptaków stale lub najchętniej wybiera dziuple (lub im podobne) na gniazda. Obecność niektórych gatunków jest uzależniona od dzięciołów. Czarny zapewnia gniazda między innymi rzadkim Gągołom.  

 

Swoje ulubione pożywienie dzięcioły znajdują pod korą lub w pniach drzew – pyszne chrząszcze i ich wielkie, tłuste larwy. Czasami przekują się do samego rdzenia, gdzie w głębokim ukryciu żyją całe kolonie mrówek – bezpieczne aż do tego właśnie momentu. Praca to ciężka, ale i nagroda wielka. Dzięcioły mogą ucztować tam, gdzie nikt inny nie sięga i z nikim nie muszą się dzielić. Oczywiście poza swoimi. Dlatego w lesie czasami dochodzi do dzikich awantur. W końcu wielkie, stare, próchniejące drzewa są w naszych współczesnych lasach na wagę złota – przecież wycinamy je zanim zdążą dojrzeć.

 

Nawet już nie wiemy, jak piękne i potężne mogą być stare osiki, lipy czy jawory… Bo i skąd - skoro nie mamy możliwości ich zobaczyć. Pozwólmy drzewom ukazać swoją wielkość. Dajmy im czas starzeć się i umierać. Drzewo po śmierci jest wciąż pełne życia. Dla lasu staje się wówczas bezcenne.

 

Las to nie tylko więźba dachowa czy kuchenny segment. Dla wielu to dom – jedyny, w jakim mogą żyć.

 

Pomóżmy Ptakom w potrzebie!
Przekaż Twój 1% podatku na budki lęgowe dla Wróbli.
Przyłącz się do nas, byśmy razem stworzyli domy dla ptaków.
Więcej informacji o całej akcji znajdziesz na naszej stronie Ptaki Polskie.

  

Bądźmy na pTAK! Zanim będziemy za późno.

 

Fotografie:

Cezary Korkosz, www.cezarykorkosz.pl
Cezary Pióro, www.cezarypioro.pl
Mateusz Matysiak, www.mateuszmatysiak.pl

 

Autor: Jacek Karczewski

Źródło: Ptaki Polskie

Powiązane artykuły

Konkurs na stworzenie dwóch gier edukacyjnych

Konkurs na stworzenie dwóch gier edukacyjnych

02 lipiec 2015

OGŁOSZENIE O KONKURSIE

WIĘCEJ >
Wolny jak ptak! - warsztaty resocjalizacyjne

Wolny jak ptak! - warsztaty resocjalizacyjne

20 lipiec 2013

W swoim życiu nieraz dokonujemy niewłaściwych wyborów. Często towarzyszą nam przy tym: negatywne emocje – stres, złość, nienawiść; brak racjonalnego myślenia, niedostrzeganie swoich błędów i słabości, używki. Przy czym rzadko kiedy jes

WIĘCEJ >
Bądźmy na pTAK!

Bądźmy na pTAK!

01 maj 2014

Stan naszego środowiska jest sprawą na wszystkich. Wszyscy mamy też wpływ na nasze środowisko. W końcu żyjemy w jednym globalnym ekosystemie.

WIĘCEJ >