Parki Narodowe & Rezerwaty

Karkonoski Park Narodowy

Został utworzony w 1959 roku i obejmuje Główny Grzbiet Karkonoszy – najwyższego pasma górskiego Sudetów oraz Górę Chojnik i Wodospad Szklarki z naturalnymi lasami dolnoreglowymi.

Powierzchnia Parku wynosi 5580 ha, z czego objęte ochroną częściową lasy zajmują 3942 ha. Piętro subalpejskie i alpejskie o powierzchni 1726 ha objęte zostało ochroną ścisłą. Powierzchnia otuliny wynosi 11 266 ha.

 

Charakterystyczną cechą roślinności Parku jest występowanie gatunków pochodzących z różnych regionów geograficznych, reliktów polodowcowych (np. skalnica śnieżna, malina moroszka) i endemitów (m.in. skalnica bazaltowa, dzwonek karkonoski i gnidosz sudecki) oraz gatunków rzadkich i zagrożonych wyginięciem.

 

Szata roślinna Karkonoszy ma układ piętrowy:

  • piętro pogórza (do 500 m n.p.m.) to obecnie niemal zupełnie przekształcone tereny zajęte pod pola, łąki i zabudowę. W dwóch enklawach występuje reliktowe dla pogórza zbiorowisko leśne – suboceaniczny bór świeży, rosnący na niezbyt urodzajnych glebach i charakteryzujący się ubogą szatą roślinną, tworzoną przez sosnę, świerka, buka, jarzębinę i brzozę.
  • Nad potokami znaleźć można fragmenty nadrzecznych olszyn górskich z charakterystycznym ziołoroślowym runem z m.in. rutewką orlikolistną i lepiężnikiem białym,
  • piętro regla (500 - 1000 m n.p.m.) to również w większości – tereny przekształcone, gdzie w miejscu naturalnych zbiorowisk roślinnych (kwaśnej buczyny górskiej) występują dziś monokultury świerkowe i zbiorowiska porębowe. W wyższych partiach piętra spotkać można zbliżony do naturalnego dolnoreglowy bór jodłowo-świerkowy.
  • Piętro regla górnego (1000 - 1250 m n.p.m.) to głównie górnoreglowa świerczyna sudecka, w której dominuje świerk z domieszką jaworu i jarzębiny. W runie znaleźć można podrzenia żebrowca, trzcinnika owłosionego, śmiałka pogiętego, przytulię hercyńską.
  • W piętrach reglowych występują też bogate florystycznie łąki z chronionymi gatunkami – arniką górską, dziewięćsiłem bezłodygowym, konwalią majową, goryczką trojeściową, liczydłem górskim czy storczykami: kukułką Fuchsa, szerokolistną i plamistą.
  • Piętro subalpejskie (1250 - 1450 m n.p.m.) to zarośla kosodrzewiny, której towarzyszy górska odmiana jarząbu pospolitego, wierzba śląska i świerk pospolity oraz borówczyska bażynowe tworzone m.in. przez bażynę obupłciową, borówkę brusznicę i czarną, wrzos zwyczajny czy porost płucnicę islandzką.

W piętrze regla górnego i subalpejskiego występują też torfowiska, gdzie występują m.in. turzyca dzióbkowata i pospolita, wełnianka wąskolistna, sit cienki, fiołek błotny i dwukwiatowy, starzec kędzierzawy czy storczyk kukułka Fuchsa, rosiczka okrągłolistna.

  • Piętro alpejskie (1450 - 1602 m n.p.m.) z roślinnością halną (niskimi naskalnymi murawami z mietlicą skalną, kostrzewą niską i sitem skucina) występuje jedynie na Śnieżce, grani Czarnego Grzbietu, w najwyższych partiach Wielkiego Szyszaka oraz w Śnieżnych Kotłach.

Chłodnemu i wilgotnemu klimatowi oraz specyficznej budowie geologicznej wierzchowiny Karkonoszy zawdzięczamy powstanie jednych z największych kompleksów torfowiskowych w górach Europy Środkowej. Powierzchnia mokradeł po polskiej stronie wynosi ok. 85 ha. Najbardziej rozległe torfowiska subalpejskie znajdują się na Równi pod Śnieżką. Dominują tu: wełnianeczka darniowa, wełnianka pochwowata, turzyca bagienna, bażyna obupłciowa, modrzewnica zwyczajna czy żurawina błotna i drobnolistkowa, turzyca patagońska (jedyne stanowisko w Polsce) oraz mchy torfowce, wśród których często spotkać można relikt glacjalny – torfowiec Lindberga.

 

Piętrowość i zróżnicowanie szaty roślinnej, specyficzne ukształtowanie terenu, jeziora i kotły polodowcowe tworzą dogodne warunki bytowania dla wielu gatunków zwierząt. Występuje tu co najmniej 15 tysięcy bezkręgowców (w tym poczwarówka arktyczna i alpejska, żagnica północna, miedziopierś górska, trajkotka czerwona, niepylak mnemozyna i reintrodukowany niepylak Apollo) i ponad 320 gatunków kręgowce (w tym m.in. pstrągi potokowy, źródlany i tęczowy i głowacz białopłetwy, 6 gatunków płazów, 6 gatunków gadów, ok. 150 gatunków ptaków lęgowych i 50 gatunków przelotnych, prawie 60 gatunków ssaków).

 

Niektóre gatunki ptaków są bardzo rzadkie i zagrożone w skali Europy, np. włochatka i sóweczka, płochacz halny, sokół wędrowny, cietrzew. W 1999 roku, po 53 latach nieobecności, stwierdzono gniazdowanie mornela, natomiast przestał gniazdować orzeł przedni i głuszec. Nie pojawiają się także niedźwiedź, wilk, ryś oraz żbik. Gatunkami obcymi są muflon i jenot zwiększający swoją liczebność. Rok 2010 został ogłoszony w Karkonoskim PN „Rokiem Sóweczki”.

 

Karkonoski Park Narodowy

58- 570 Jelenia Góra

ul.Chałubińskiego 23

sekretariat@kpnmab.pl

www.kpnmab.pl

Autor: brak

Źródło: brak

Powiązane artykuły

Wycieczka na bagna

Wycieczka na bagna

10 październik 2012

Czy wycieczka szkolna na bagna może być dla przyjemności? Czy to możliwe? Po co? Przecież bagna to wilgoć, ziąb, komary i poranne wstawanie.

WIĘCEJ >
Birdwatching, cz. 2 - lornetka to nie wszystko

Birdwatching, cz. 2 - lornetka to nie wszystko

01 październik 2013

Mamy chęci, zapał, lornetkę i co dalej….? Skoro możemy się już ptakom przyjrzeć i dostrzec wreszcie z bliska subtelne różnice, pora zrozumieć, czym różni się mysikrólik od zniczka lub pleszka od kopciuszka.

WIĘCEJ >
Sierpówka

Sierpówka

12 listopad 2015

…Albo Synogarlica Turecka.

WIĘCEJ >