Parki Narodowe & Rezerwaty

Ojcowski Park Narodowy

Jest najmniejszym polskim parkiem narodowym – jego powierzchnia wynosi 2145,62 ha, otulina – 6777 ha.

Został utworzony w 1956 roku w celu ochrony walorów krajobrazowych i specyficznej flory i fauny doliny Prądnika (m.in. roślinności kserotermicznej) oraz charakterystycznych elementów przyrody nieożywionej – jaskiń, jarów, wąwozów, ostańców.

 

Pod ochroną ścisłą znalazły się: wschodnia część kompleksu leśnego Złotej Góry, kompleks leśny najwyższego wzniesienia – Góry Chełmowej (473 m n.p.m.) z wąwozami Ciasne Skałki i Jamki, niemal cały kompleks leśny Wąwozu Korytania oraz Wąwóz Skałbania i niewielki fragment części szczytowej Góry Rusztowej, zajmujące łącznie 249 ha (16% powierzchni Parku).

 

Charakterystycznym elementem Parku są jaskinie i schroniska skalne (ok. 600 na obszarze Parku), powstałe głównie w skalistej odmianie wapienia jurajskiego. Do najdłuższych jaskiń należą: Łokietka (320 m), Ciemna (209 m), Zbójecka (189 m), Okopy Wielka Dolna (110 m), Sąspowska (100 m), Krakowska (96 m), Biała (84 m), Koziarnia (90 m). Do zwiedzania udostępnione są jaskinie Łokietka i Ciemna.

 

Na bogatą szatę roślin wpływa specyficzna rzeźba terenu, zróżnicowany mikroklimat oraz różna ekspozycja. Występuje tu ok. 1000 gatunków roślin naczyniowych (trzecie miejsce w Polsce po Tatrach i Pieninach pod względem liczebności gatunków) skupionych w ok. 30 zespołach roślinnych, ponad 230 gatunków mchów i wątrobowców, niespełna 1200 gatunków grzybów i blisko 200 gatunków porostów. W Parku występuje wiele gatunków reliktowych, m.in. ułudka leśna w Dolinie Sąspowskiej i obrazki plamiste pokrywające zbocza Góry Zamkowej.

 

Zbiorowiska leśne zajmują 1529 ha (71% powierzchni Parku), grunty rolne łącznie z łąkami i pastwiskami – 366 ha (22% powierzchni Parku), a wody – 1% powierzchni Parku (są to rzeki Prądnik i Sąspówka, źródła oraz stawy). Lasy to głównie bory mieszane, porastające wierzchowiny i strome zbocza oraz buczyny: karpacka i ciepła, a także fragmenty lasów jaworowych, grądów i łęgów.

 

Najliczniej występują gatunki środkowoeuropejskie, północnoeuropejskie i azjatyckie – są to zwykle rośliny pospolite w całej dolinie Prądnika, często tworzące runo lasów liściastych i/lub wchodzące w skład typowych zbiorowisk leśnych (m.in. buk, grab, dąb szypułkowy). Do Rzadkich gatunków należą: chaber miękkowłosy i języcznik zwyczajny, tojad smukły i mołdawski, żywiec gruczołowaty, ostnica Jana, wisienka karłowata, aster gawędka.

 

Niezwykle bogaty i zróżnicowany jest także świat zwierząt – dotychczas zbadano ok. 6000 gatunków (liczbę gatunków żyjących na terenie Parku i jego otuliny szacuje się na ok. 11000). Najliczniejsze są owady (ok. 5000 gatunków), z czego znakomita większość to gatunki kosmopolityczne lub o szerokim zasięgu występowania. Występują tu także relikty zimnego okresu tundrowego (gatunki górskie stwierdzane głównie na Chełmowej Górze) i gatunki kserotermiczne.

 

Wśród kręgowców na uwagę zasługują nietoperze (17 gatunków), które w licznych jaskiniach znalazły dogodne i bezpieczne miejsca hibernacji. W Parku występują też pospolite w całym kraju ssaki – sarna, dzik, lis, zając szarak, wiewiórka, mysz leśna, nieco rzadsze borsuk, kuna leśna, tchórz i gronostaj, popielica. Ze 120 gatunków ptaków, ponad 90 przystępuje tu do lęgów. Są to m.in. jastrząb, krogulec, myszołów, puszczyk i sowa uszata, bocian czarny, dzięcioły czarny, zielony i zielonosiwy, pluszcz, pliszka górska, zimorodek.

 

Płazy reprezentują gatunki pospolite w całym kraju – ropucha szara, kumak nizinny i rzadsze traszki zwyczajna i grzebieniasta. Z gadów natomiast występują: zaskroniec, padalec, zwinka, żmija zygzakowata i rzadkie gniewosze, lubiące wygrzewać się na nasłonecznionych skałkach. Wśród płazów i gadów brak jest typowych gatunków górskich.

 

Jednym z największych zagrożeń jest utrata naturalnych siedlisk i ubożenie różnorodności zbiorowisk roślinnych i populacji zwierzęcych (zanikają stanowiska gatunków roślin specjalnej troski: zawilca wielkokwiatowego, pełnika europejskiego, wiśni karłowatej, chabra miękkowłosego, macierzanki wczesnej, astra gawędki, zmniejsza się populacja pstrąga tęczowego). Do sucholubnych i naskalnych zbiorowisk wkraczają krzewy i drzewa, co prowadzi do zmian składu gatunkowego i w rezultacie zaniku gatunków charakterystycznych dla tych formacji. Nieodpowiedzialna i nadmierna turystyka może doprowadzi do degradacji walorów krajobrazowych Parku. Niebezpieczne są też zmiany stosunków wodnych i bezpośrednie niszczenie nacieków i namulisk w jaskiniach

 

Ojcowski Park Narodowy

Ojców 9 32-047 Ojców

tel: (0-12) 389-20-05

e-mail: opnar@pro.onet.pl

Autor: brak

Źródło: brak

Powiązane artykuły

Światowy Dzień Mokradeł.

Światowy Dzień Mokradeł.

02 luty 2015

Po raz pierwszy obchodzony był w 1997 roku.

WIĘCEJ >
Sowy w Ogrodzie Botanicznym UAM w Poznaniu

Sowy w Ogrodzie Botanicznym UAM w Poznaniu

09 maj 2015

Dnia 15 kwietnia 2015 r. o godzinie 18:00 w Sali Wykładowej Pawilonu Ekspozycyjno - Dydaktycznego Ogrodu Botanicznego UAM w Poznaniu odbyła się Noc Sów. To niezwykłe wydarzenie organizowała Sekcja Ornitologiczna Koła Leśników Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Poznańska Grupa Lokalna OTOP, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Poznaniu oraz Ogród Botaniczny UAM. Noc Sów jest echem ogólnopolskiego wydarzenia edukacyjnego poświęconego nocnym łowcom, organizowanego przez Ptaki Polskie. Tegoroczna edycja była już czwartą z tego cyklu.

WIĘCEJ >
OGŁOSZENIE O ZAMIARZE ZAWARCIA UMOWY - Usługi

OGŁOSZENIE O ZAMIARZE ZAWARCIA UMOWY - Usługi

16 kwiecień 2015

Usługi w zakresie przeprowadzenia Kampanii Reklamowej Bądź na pTAK!

WIĘCEJ >