Parki Narodowe & Rezerwaty

Poleski Park Narodowy

Powstał w 1990 roku w celu ochrony niezwykle cennej przyrody obszarów wodno -błotnych, w tym torfowisk niskich, wysokich i przejściowych.

Powierzchnia Parku wynosi 9764,3071 ha, z czego prawie połowa przypada na ekosystemy leśne, ok. 25% na użytki rolne, niecałe 17% na nieużytki. Otulina ma powierzchnię 13624,25 ha.

 

W Parku wyróżniono 208 zespołów roślinnych. Wśród 30 zbiorowisk leśnych występują m.in. bór mieszany, brzezina bagienna, charakterystyczny ols porzeczkowy oraz grąd subkontynentalny, bór bagienny, świetlista dąbrowa. W większości lasy tworzą dojrzałe drzewostany, nielicznie występują drzewostany młodociane oraz w stadium rozpadu drzewa obumierające.

 

Zbiorowiska nieleśne (178) to przede wszystkim torfowiska niskie, wysokie i przejściowe, zabagnienia śródleśne, łąki oraz pastwiska, pola i ugory. Niezwykle piękne i cenne florystycznie są torfowiska i łąki, na których występują: zagrożone buławnik czerwony i starodub łąkowy, dzwonecznik wonny (jest to jedyne stanowisko na Lubelszczyźnie) oraz turzyce: Davalla, strunowa, Buxbauma, torfowa, bagienna, cienista i spokrewniona z nimi marzyca ruda.

 

Niezwykle interesujące są rośliny mięsożerne, których na obszarze Parku występuje aż 8 gatunków. Są to: zagrożona wyginięciem aldrowanda pęcherzykowata, rosiczki długolistna, pośrednia, okrągłolistna, tłustosz pospolity dwubarwny, pływacze zwyczajny, średni i drobny). Aldrowanda łapie bezkręgowce w pułapki chwytne ze specjalnym mechanizmem zwalniającym. Również pływacze wykorzystują podobny mechanizm, dodatkowo zasysają ofiarę z wodą do wnętrza pustego pęcherzyka. Rosiczki i tłustosz wytwarzają lepkie i wonne krople „rosy”, które zwabiają ofiary i przyklejają je do pułapki do momentu zamknięcia liścia.

 

W Parku możemy tez podziwiać piękne storczyki, m.in. obuwika pospolitego, buławnika mieczolistnego i czerwonego, lipiennika Loesela, podkolana białego i zielonawego, kukułki krwistą, szerokolistną i plamistą, gółkę długoostrogową, kruszczyka szerokolistnego, listerę jajowatą, pasożytniczego gnieźnika leśnego oraz dość pospolitego kruszczyka błotnego.

 

Do reliktów polodowcowych należą: brzoza niska, wierzba lapońska i borówko listna, turzyca strunowa i bagienna, gnidosz królewski, bagnica torfowa, rosiczka długolistna, kosaciec syberyjski, lepnica litewska.

 

Duże zróżnicowanie siedlisk oraz roślinności zapewnia świetne warunki zwierzętom. Z bezkręgowców na uwagę zasługują: postojak wiesiołkowiec, mieniak tęczowiec i strużnik oraz bardzo rzadki przeplaek aurynia (motyle), a także należące do pająków tygrzyk paskowany i bagnisk.

 

Wśród 21 gatunków ryb do chronionych należą różanka, piskorz, koza oraz jedna z najrzadszych w kraju, żyjąca stadnie – strzebla przekopowa. Herprtofauna liczy 13 gatunków płazów (traszki zwyczajna i grzebieniasta, ropuchy szara, zielona, paskówka, huczek) i 7 gatunków gadów z reliktowym żółwiem błotnym na czele.

 

Z 200 gatunków ptaków warte wymienienia są: bąk, błotniak łąkowy i zbożowy, czapla biała i nadobna, derkacz, dubelt, podgorzałka, wodniczka, bocian czarny. W Parku zobaczyć można 48 gatunków ssaków, wśród nich - łasicę, gronostaja, kuny, tchórza, wydrę, wilka, ryjówki, rzęsorka rzeczka, myszy, badylarkę oraz ssaki kopytne – sarnę, jelenia, łosia i dzika.

 

Zagrożeniem dla torfowisk jest zarastanie krzewami i niepożądanymi gatunkami roślin oraz obniżanie poziomu wód prowadzące do ich przesuszenia. Groźne stają się także inwazyjne gatunki obce (roślin – czeremchy amerykańskiej, dębu czerwonego, sosny Banksa, robini akacjowej, ryb – sumika karłowatego, karasia srebrzystego). Zmiany poczynione w siedliskach żółwia błotnego, strzebli błotnej i cietrzewia, doprowadziły do zmniejszenia liczebności populacji ww. gatunków (obecnie prowadzone są m.in. restytucja cietrzewia i hodowla młodych żółwi). Zarastanie i zmiany składu gatunkowego łąk zagrażają przeplatce aurinia (ochrona czynna polega m.in. na koszeniu łąk z pozostawieniem dużych fragmentów z czarcikęsem łąkowym będącym rośliną żywicielską gąsienic tego motyla).

 

/artykuly/Poleski Park Narodowy

ul. Lubelska 3 a 22-234 Urszulin

tel.: (082) 5713071, 5713072

fax: (082) 5713003

e-mail: poleskipn@poleskipn.pl

www.poleskipn.pl

Autor: brak

Źródło: brak

Powiązane artykuły

Strach ma wielkie oczy...puchacza

Strach ma wielkie oczy...puchacza

13 grudzień 2013

Strach ma wielkie oczy? Na pewno, zwłaszcza, jeśli jego symbolem jest puchacz, sowa o oczach rozmiarami dorównującymi oczom ludzkim.

WIĘCEJ >
Zachowania społeczne ptaków – część I

Zachowania społeczne ptaków – część I

29 sierpień 2014

Social commitment (ang. zaangażowanie społeczne). Ptaki bardzo dobrze znają to pojęcie – przynajmniej z praktycznego punktu widzenia. Jakie interakcje występują w świecie ptaków? Czy pomagają sobie wzajemnie, wspierają i dodają otuchy? A może odwrotnie – są nieprzyjazne i unikają siebie nawzajem jak ognia? Poprzez cykl artykułów postaramy się pokazać Wam, jak ptaki rozumieją a przede wszystkim praktykują powiedzenie „podaj mi pomocną dłoń” - w ich wypadku… skrzydło.

WIĘCEJ >
Wspomnienie zimy

Wspomnienie zimy

01 kwiecień 2011

Nieśmiało swoje zielone liście wyciągają ku pierwszym wiosennym promykom słońca kiełkujące śnieżyczki, śnieżyce i śnieżniki.

WIĘCEJ >