Parki Narodowe & Rezerwaty

Biebrzański Park Narodowy

Biebrzański Park Narodowy został utworzony w 1993 r. i jest największym parkiem narodowym w Polsce (powierzchnia 59223 ha).

Największy obszar (25494 ha) i najbardziej cenny przyrodniczy zajmują Bagna Biebrzańskie, czyli siedliska mokradłowe z rozległymi torfowiskami w dolinie naturalnie meandrującej Biebrzy. Lasy (głównie olsy, brzeziny bagienne powstałe z zarośli brzozowo-wierzbowych, bory bagienne i rzadkie gdzie indziej zarośla brzozy niskiej, a także na niewielkich powierzchniach bory sosnowe, bory mieszane i lasy lipowo-grabowe) zajmują w Parku 15547 ha, a grunty rolne - 18182 ha. Otulina Parku obejmuje fragmenty Wzgórz Sokólskich, Wysoczyzny Białostockiej, Wysoczyzny Kolneńskiej i Doliny Górnej Narwi.

 

Park powstał w celu ochrony zespołu torfowisk i mokradeł uznawanych za jedną z najważniejszych w kraju i w Europie Środkowej ostoi ptaków wodno-błotnych. W dolinie Biebrzy stwierdzono 271 gatunków ptaków, z czego ponad 180 lęgowych. Jest najważniejszą ostoją dubelta, kropiatki, orlika grubodziobego, rybitwy białoskrzydłej i derkacza w Europie Środkowej i Zachodniej, a także istotnym "przystankiem" dla ptaków migrujących (siewkowców, kaczek, gęsi i żurawi). Dlatego też w 1995 roku Park został wpisany na listę Konwencji Ramsar o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego. Ponadto to właśnie w dolinie Biebrzy znajduje się największa w kraju ostoja łosia (ok. 400 osobników). Pospolicie występuje nornik północny oraz reintrodukowany po II wojnie bóbr. Występują tu również wilk, wydra i 10 gatunków nietoperzy.

 

Ichtiofauna liczy 36 gatunków ryb oraz wielką rzadkość: minoga ukraińskiego - gatunku charakterystycznego dla wschodniej części Morza Czarnego. Liczebność i biomasa ryb jest tu znacznie wyższa niż w innych nizinnych rzekach Polski. Stwierdzono obecność 5 gatunków gadów oraz 12 gatunków płazów.

 

Duże zróżnicowanie panuje wśród bezkręgowców – na uwagę zasługują m.in. motyle (ponad 700 gatunków), pająki (448 gatunków, w tym 10 występujących tylko tu oraz liczne gatunki rzadkie znane z nie więcej niż 3-5 stanowisk w kraju), chrząszcze (ponad 500 gatunków), chruściki (42 gatunki) i pijawki (19 gatunków).

 

Do najważniejszych zbiorowisk roślinnych zaliczyć należy ciągnące się wzdłuż koryta Biebrzy szuwar manny mielec, turzycowiska (turzycy zaostrzonej, sztywnej, turzycowisko mszyste), mechowiska oraz półnaturalne zbiorowiska trzęślicy modrej i zespół ziołorośli kozłkowo-wiązówkowych.

 

Największym zagrożeniem w skali całego Parku jest odwodnienie terenu prowadzące do przesuszenie torfowisk i zaniku charakterystycznych zbiorowisk roślinności typowo bagiennej i wkraczania gatunków charakterystycznych dla siedlisk bardziej suchych. Zaniechanie ekstensywnego użytkowania łąk bagiennych i wypasu bydła przez lokalną ludność doprowadzić może do zmian składu gatunkowego i zarastania siedlisk, dla których istnienia Park został powołany.

 

Biebrzański ParkNarodowy

Osowiec-Twierdza 8, 19-110 Goniądz,

telefon: (0-85) 738 06 20, 738 30 00,

faks: (0-85) 738 30 21,

e-mail: sekretariat@biebrza.org.pl

www.biebrza.org.pl

Autor: brak

Źródło: brak

Powiązane artykuły

Wypalanie traw

Wypalanie traw

17 kwiecień 2013

Katastrofa ekologiczna według definicji encyklopedycznej to nagła zmiana środowiska przyrodniczego uniemożliwiająca przetrwanie gatunku lub danej populacji. Może być ona naturalna bądź wywołana działaniem człowieka. Może mieć zasięg globaln

WIĘCEJ >
Ptasie fryzury w Haircology

Ptasie fryzury w Haircology

09 maj 2013

Dudek, czajka, czubatka, czernica, uszatka... Co łączy te ptaki?

WIĘCEJ >
Mądre dokarmianie ptaków, cz.III

Mądre dokarmianie ptaków, cz.III

27 styczeń 2016

Odpowiedzialnie i rytmicznie, czyli trochę historii

WIĘCEJ >